عجیبن این دو غول بزرگ دنیای نویسندگی و حتی فلسفه :

تولستوی (یا تالستوی ) و داستایوفسکی

باز هم میخوام غرق بشم در جادوی دیگری از داستایوفسکی و 1 ماهی مشغول بشم و لذت ناب ببرم

از کتابش.این دفعه کتاب جن زدگان یا همون تسخیر شدگان رو میخوام بخونم.

یه دیوار سفید و بی روح روبروی من.........یه بغض عجیب توی گلوم......یه عالمه غم توی دلم و یه عالمه حرف نگفته یه عالمه حسه عجیب و غریب و یه دنیا دیوانگی..........و یه قفس لعنتی. آدمهایی مثل من باید تنها باشن.ازدواج ، رابطه و چیزایی مثل این رو نمیتونن باهاش کنار بیان. آدمهایی مثل من معتاد به غمن و باید تنها باشن.باید با رویا و خیال زندگی کنن و مشغول خیال پردازی باشن. یه دیوانه باید همیشه آزاد باشه و قفس میکشتش....... مدتهاست مردم.مدتهاست کشته شدم ولی فکر میکنم زندم.فکر میکنم دارم نفس میکشم در حالیکه اینجوری نیست.......من از جایی دارم دنیا و این زندگی رو میبینم که بعید میدون